บ้านใครหนาวแล้วบ้าง ขอเสียงหน่อยเร้ว วว (ฮิ้ว วว ว!!)
อีสานหนาวไม่แพ้เหนือนะเอ้อ เผลอๆหนาวกว่าด้วยซ้ำ(ยกเว้นดอย)
ไปเที่ยวมาแว้ว =..=)b
 
แต่แอบอิจฉาเหนือนะ เหนือหนาวแบบไม่มีลม
แต่อีสานบ้านเฮานี่ หนาวที 'ฟู่ว วว วววววววว ว ว!!!' 'ครวกกกกกกกกก ก ก ' 'โครมมมมม มม'
 
......เสียงลมพัดค่ะ 
พัดทีนี่.. ผมปลิวแบบยาสระผมยี่ห้อไหนก็เอาไม่อยู่ ฟันธง!!!
 
 
ไปดูจันทร์ทะลุหลังคา เอ้ย! จันทรุปราคาดีกว่า (มุกฟายมาก = =;;)
บายค่ะ ซียูเมื่อไอเกรียน ' ')/
 
 
ps.แบบนี้รึเปล่าที่เขาเรียกอัพเลว 555555555
วันนี้ทั้งวันเป็นอะไรที่เครียดมาก ไม่สิ..มันไม่ควรเรียกว่าเครียด แต่ควรจะเรียกว่า'กลุ้มใจ'กับปัญหาเดิมๆที่กลัวทางออกมากกว่า ทั้งเรื่องเพื่อน เรื่องเรียน เรื่องตัวเอง เรื่องคนอื่น ที่เหมือนๆจะมีทางออก แต่ว่า...ยังไงล่ะ? ที่ไหนล่ะ? ทำไมล่ะ?
 
 
สารพัดคำถามอัดอั้นข้างในใจ รวมถึงคำพูดมากมายที่อยากพูด แต่ไม่ระบายหรือพูดกับใครนอกจากบล็อกตัวเอง ไม่ใช่เพราะไม่อยากพูดหรอกนะ แต่พอพูดออกไปแล้ว.. เกือบทุกคนที่ได้ฟังเรื่องของเรามักจะพูดตอบกลับมาแบบอยากเปลี่ยนเรื่อง หรือไม่ก็พูดตัดกำลังใจไปเลยก็มี แต่สิ่งที่เราอยากได้คือถ้าไม่สามารถช่วยอะไรเราได้ก็ช่วยปลอบ ให้กำลังใจบ้างอะไรบ้างก็ดีนะ 
 
แค่คำว่า เอาใหม่ๆ ไม่เป็นไรๆ ก็ช่วยได้เยอะแล้ว.. 
 
 
 
ไม่รู้ว่าเพราะเราไม่เข้าใจคนอื่นหรือเพราะคนอื่นไม่เข้าใจเราก็ไม่รู้เหมือนกัน เราไม่เข้าใจว่าถ้าจะสื่ออะไรทำไมต้องอ้อมค้อมด้วย เรื่องนิดเดียวพูดมาตรงๆไม่ได้? เอ่อ..คือแบบ..มันก็เข้าใจนะสังคมปัจจุบัน แต่หัดรู้จักพูดอะไรตรงๆไม่ใช่การนินทาลับหลังได้รึเปล่า? พอทำอะไรขัดก็นินทาลับหลัง ฉันเป็นเพื่อนแกนะเว้ย ทำไมต้องให้ไปได้ยินคำวิจารของแกผ่าน'คนอื่น'อีก?
 
ในหลายๆทีเราก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน ไม่เข้าใจว่าตัวเองต้องการอะไร และต้องสื่อกับคนอื่นยังไง ทำอะไรไม่ถูกใจก็โดนนินทาอีก.. ในบางที คิดว่าตัวเองเป็นคนพูดอะไรชัดเจนเกินไป คือแบบ..พูดอะไรตรงๆที่ไม่ใช่ปากหมานะ เพราะถึงเราจะพูดตรงๆ แต่ก็ขอเลือกคำพูดซอฟลง แต่หลังๆมานี่..รู้สึกว่ามีหลายๆเรื่องที่บอกแล้วไม่สมควร ซึ่งเราเองไม่รู้จะอธิบายยังไง จะเล่าให้ใครฟัง เพราะถ้าพูดให้พ่อแม่ฟังท่านก็จะกังวลมากเกินไป ทุกทีที่เล่า พวกท่านก็จะดูเป็นห่วงมาก เป็นกังวลมาก จนเราก็รู้สึกว่าท่านก็เครียดกับเรื่องงานแล้วทำไมต้องมาเครียดกับเราอีก หลังๆส่วนใหญ่ถ้ากลุ้ม เหนื่อย เมื่อยใจ เราจะแว๊บไปนอนด้วยมากกว่า เรื่องของเราถ้าจะเหนื่อย(ใจ)อะไรไปก็เหนื่อยคนเดียวดีกว่ารึเปล่า?
 
 
ถ้าเป็นเรื่องเพื่อน เหมือนจะช่วยอะไรไม่ได้เลย อย่างที่พูดถึงเมื่อต้นๆด้วยแหละ อีกอย่าง..เรารู้สึกว่าไม่ชอบเรียนเลยวิชานี้ แต่ก็ไม่มีใครช่วยได้.. ในห้องเรามีกลุ่มคนเก่ง(หัวดี)อยู่กลุ่มนึง ไปไหนไปด้วยกัน แต่ก่อนเคยสนิทกับเพื่อนคนนึงในกลุ่มนี้.. สนิทที่สุดในห้อง.. แต่หลังจากกลุ่มนี้รวมตัวแล้วเหมือนเกือบจะตัดขาดกับกลุ่มอื่นเวลาเดิน ไปไหนมาไหน ..เราก็ห่างกันไปและกลับมาเป็นคนไม่สนิทอีกครั้ง 
 
 
 
อ่า...เพื่อนคืออะไร? แล้วเราจะหาเพื่อนที่ดีได้จากไหน? ยังไงกันนะ? เราจะเข้าใจคนอื่นได้ยังไง? ทำยังไงคนอื่นถึงจะเข้าใจเรา?.. คิดถึงสมัยตอนเป็นเด็กอนุบาลจังแฮะ.. 
วันนี้วันเกิด จขบ ล่ะ ฮิ้วว วว ว    ว (จุดพลุฉลอง)
เพิ่งรู้ว่าวันเกิดคนมาเม้นในเฟ้ยมากมายจริงๆ
ซึ่ง จขบ ก็จัดการไลค์+ตอบตามมารยาท
(แต่ตั้งใจตอบทุกคนเลยนะ)
 
ซึ่งปีนี้เป็นปีที่มีคนมาร่วมเยอะมากจริงๆ
แต่ก็ต้องตั้งตาเรียนแบบปิดเทอมเหมือนทุกปีอยู่ดี
 
งงกันมะ? 55
สงสัยรึเปล่าว่าเอ็นทรี่นี่อิเจ้าของบล็อคมันพล่ามอะไร 55
 
คือเมื่อหลังจากเรียนพิเศษเสร็จเราไปแพ็คของมา
แพ็คของช่วยน้ำท่วมน่ะ มันใกล้ที่เรียนพอดี
กอปรกับิเจ้ของบล็อคมันตื่นเช้าไม่ได้ 
แถมไม่ชอบแกร่วเดินไปทำบุญกับวัด
(มันร้อนอะ ;w;)
 
พี่ๆใจดีมาก แพ็คไปเล่นมุขไป
แฮปปี้จริงๆ แฮปปี้ทั้งการทำบุญแล้วก็วันเกิด
 
ซึ่งก็ได้พี่ๆ(สงสัยไปยินที่เราคุยกับเพื่อนเรื่องวันเกิด)
ช่วย hbd ให้ กับคนในนั้น
พี่ๆน่ารักมาก ขอบคุณมากนะคะ
ปีนี้เป็นปีที่มีคนมาอวยพรเยอะมาก
 
อ่า..มีความสุขมากเลยแฮะ
 
ทำบุญแบบนี้นอกจากจะรู้สึกว่าตัวเองมีความสุขแล้ว
ก็ยังได้รู้ว่า ยังมีคนอีกหลายคนที่ยังรอความสุขที่ส่งต่อจากเราอยู่
 
 
ขอให้น้ประเทศไทยน้ำลดเร็วๆนะคะ ;w;
 
p.s. จขบ เกิดวันเดียวกับทูน่าล่ะ >w<
วันนี้ไปเรียนกีตาร์มาค่ะ
หลังจากหยุดเรียนไปนานเพราะการบ้านเยอะเกิ๊นน  น 55
ที่หายไป อาจารย์ก็บ่น แต่ไม่ว่าซักคำ(?)
5555555555
 
ตอนช่วงเรียนแรกๆก็ลั่นล๊าดีนะ
แต่ผ่านมาสักพัก.. ปลายนิ้วเริ่มแดง..
อาการเจ็บปวดเริ่มถามหา แถมลืมยาหม่อง orz
ยาหม่องจ๋า ไอมิสยู๊ววว ว    ว ;w;
 
แถมอาการสำคัญจำคอร์ดไม่ได้ค่ะ
(จริงๆน่ะจำคอร์ดได้ แต่จำชื่อมันไม่ได้ 55)
สเกลล์ก็จำไม่ได้ โน้นก็จำไม่ได้ บัตรก็ลืม(มาหลายครั้งแล้ว)
กีตาร์ก็ไม่ได้แบกไป(เก็บไว้ที่กรุดีแล้วมันจะได้ใหม่ๆ กร๊ากก -//โดนตบเกรียน)
 
เวลาซ้อมเนี่ยเราซ้อมสัปดาห์ละตั้งสามวันนะ(?)
คือก่อนเรียนวันนึง วันเรียน แล้วก็ถัดจากวันเรียนไปหนึ่งวัน
สามวันต่อสัปดาห์ก็จริง แต่ไม่กระจายตัวเล้ย ไปกระจุกแต่วันเรียน 
อ่า.. ช่างแลดูเหมือนเด็กขยันยิ่งนักแล(ประชด ;w; )
 
จะว่าไป ก่อนเรียนกีตาร์ จขบ ก็เคยเรียนเปียโนมาก่อนนะ
อยากจะบอกว่า ควาททรมานของเครื่องดนตรีทั้งสองมันต่างกันจริงๆ
ใครบอกว่าเปียโนเหมาะกับคนนิ้วยาวนี่ไม่จริ๊งไม่จริงนะขอบอก
กีตาร์เหมาะสมกับตำแหน่งนี้มากกว่ามากกกก ก ก
แถมมือซ้ายที่ใช้กดคอร์ดต้องออกแรงเยอะกว่า(+เจ็บกว่า)เยอะ orz
 
อยากจะบอกทุกคนว่า..
"ผมเจ็บมาเย๊อะ เหนื่อยมาเย๊อะ" ;w;)b
 
จขบ. เคยแตะเครื่องดนตรีมาเกือบทุกอย่าง
เหมือนเป็นเป็ดนะ ได้ทุกอย่างแต่ก็ไม่เมพซักอย่าง orz
 
อ่า..ถึงจะชอบบ่น แต่ก็รักกีตาร์ที่สุดแล้วล่ะ
 
แต่ว่าช่วงนี้..รู้สึกอูคูเลเล่มันกินเนื้อที่ชั้นหนังสือกีตาร์ไปเยอะมากเลยแฮะ
มองซ้ายก็อูค มองขวาก็อูค
มองมาที่บ้าน น้องสาว จขบ ก็เล่นอูค..
แถมอูคสีชมพูหวานแหววมาก 
ตรูเกลียดสีชมพู เอามันออกป๊ายย ย  ;w;
(ตกลงที่ไม่ชอบเพราะสีนี่สินะ 55)
 
p.s. แต่อูคท่าจะเล่นง่าย น้อง จขบ เรียนได้แค่สองครั้งมันก็เล่นมาเป็นเพลงได้แล้ว
แต่ถึงยังไง เสียงก็ยังแบ๊วๆ ไม่แนวเท่ากีตาร์อยู่ดี คึหึหึหึ =____,=)bb
 
 
พิมพ์ไปพิมพ์มาแล้วแลดูจะออกทะเล 55
 

edit @ 8 Oct 2011 19:24:49 by d(-w-.blueblanc.-w-)b

เกรดออก บอกมาทางเฟช =__=;;

posted on 06 Oct 2011 21:09 by blueblanc in diary
จริงๆครูเขาจะแจกใบเกรดวันเปิดเทอมกัน
แต่เด็กห้องเราเส้นหญ่ายยยยยย  ย    ย(วิบัติเพื่อเกรียน)
ครูที่ปรึกษาออนมาเพื่อบอกเกรด(ในแชทกลุ่ม)โดยเฉพาะ(?)
ทำเอาเด็กแทบหัวใจวายตายกับเป็นแถบๆเลยทีเดียว
 
แล้วครูแกก็ค่อยๆบอกเกรดทีละนิดๆ ให้ลุ้นไม่แพ้เกมโชว์เลยว่างั้น 
ทำเอาเด็ก(คนนี้)หัวใจแทบวายเป็นสมการ 8018 =.,=
 
อยากบอกปะป๊า หม่าม๊าว่าเกรดหนูออกแว๊วว ววว  ว(มาเรียนพิเศษ ตจว )
ตอนสอบลุ้นแทบตาย อันนี้ก็ยาก อันโน้นก็ไม่ได้ง๊องแง๊งๆ
ฟาดสามมาสองวิชา ที่เหลือไม่รู้ครูไม่กล่าวถึง(อ้าว?)
 
สงสัยต้องมาแก้บนด้วยน้ำสแปรช โค้ก กับซาลาเปาหมูแดงจริงๆ orz
(คือ จขบ ไปบนเจ้าที่โรงเรียนที่เขาว่าเมพโคตรไว้น่ะ ถ้าได้มากกว่าสามจุดห้าจะเอาไปถวายท่านให้)
....แล้วท่านก็บ้าจี้ให้มาจริงๆ (อยากจะบอกว่าตอนสอบดิ่งไปเยอะมาก โดยเฉพาะไทยกับฟิสิกส์)
 
แต่ไอ่ที่ จขบ บ้าๆเรื่องเกรดนี่ไม่ใช่บ้าเกรดนะ มันมีสาเหตุ..
คือแบบห้อง จขกท. เป็นห้องกิฟท์ที่ต้องเรียนมากกว่าชาวบ้านชาวช่อง
ประโยคที่ได้ยินเกือบทุกคาบ เอาใหม่..
ประโยคที่ได้ยินแทบทุกคาบเลยก็คือ"เธอเก่งกว่าห้องอื่นเค้าน่าจะทำได้"
หนูก็ไม่ได้เมพมาจากไหนนะครู.. 
เรียนเยอะกว่าชาวบ้าน การบ้านเยอะกว่าชาวบ้าน แถมสอบเยอะและยากกว่าชาวบ้านอีก
(แต่ตอนสอบก็มาอ่านหน้าห้องเหมือนชาวบ้านเขานั่นแหละ กร๊ากกกก ก)
 
ได้สามฝ่าๆแล้วดีใจ จขบ ไม่ผิดใช่ป่ะ? T.T
 
 
อนึ่ง.. นี่เป็นเอนทรี่แรก ใครผ่านไปผ่านมาก็ช่วยเอ็นดู จขบ ด้วยนะคะ /กราบงามๆ