วันนี้ทั้งวันเป็นอะไรที่เครียดมาก ไม่สิ..มันไม่ควรเรียกว่าเครียด แต่ควรจะเรียกว่า'กลุ้มใจ'กับปัญหาเดิมๆที่กลัวทางออกมากกว่า ทั้งเรื่องเพื่อน เรื่องเรียน เรื่องตัวเอง เรื่องคนอื่น ที่เหมือนๆจะมีทางออก แต่ว่า...ยังไงล่ะ? ที่ไหนล่ะ? ทำไมล่ะ?
 
 
สารพัดคำถามอัดอั้นข้างในใจ รวมถึงคำพูดมากมายที่อยากพูด แต่ไม่ระบายหรือพูดกับใครนอกจากบล็อกตัวเอง ไม่ใช่เพราะไม่อยากพูดหรอกนะ แต่พอพูดออกไปแล้ว.. เกือบทุกคนที่ได้ฟังเรื่องของเรามักจะพูดตอบกลับมาแบบอยากเปลี่ยนเรื่อง หรือไม่ก็พูดตัดกำลังใจไปเลยก็มี แต่สิ่งที่เราอยากได้คือถ้าไม่สามารถช่วยอะไรเราได้ก็ช่วยปลอบ ให้กำลังใจบ้างอะไรบ้างก็ดีนะ 
 
แค่คำว่า เอาใหม่ๆ ไม่เป็นไรๆ ก็ช่วยได้เยอะแล้ว.. 
 
 
 
ไม่รู้ว่าเพราะเราไม่เข้าใจคนอื่นหรือเพราะคนอื่นไม่เข้าใจเราก็ไม่รู้เหมือนกัน เราไม่เข้าใจว่าถ้าจะสื่ออะไรทำไมต้องอ้อมค้อมด้วย เรื่องนิดเดียวพูดมาตรงๆไม่ได้? เอ่อ..คือแบบ..มันก็เข้าใจนะสังคมปัจจุบัน แต่หัดรู้จักพูดอะไรตรงๆไม่ใช่การนินทาลับหลังได้รึเปล่า? พอทำอะไรขัดก็นินทาลับหลัง ฉันเป็นเพื่อนแกนะเว้ย ทำไมต้องให้ไปได้ยินคำวิจารของแกผ่าน'คนอื่น'อีก?
 
ในหลายๆทีเราก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน ไม่เข้าใจว่าตัวเองต้องการอะไร และต้องสื่อกับคนอื่นยังไง ทำอะไรไม่ถูกใจก็โดนนินทาอีก.. ในบางที คิดว่าตัวเองเป็นคนพูดอะไรชัดเจนเกินไป คือแบบ..พูดอะไรตรงๆที่ไม่ใช่ปากหมานะ เพราะถึงเราจะพูดตรงๆ แต่ก็ขอเลือกคำพูดซอฟลง แต่หลังๆมานี่..รู้สึกว่ามีหลายๆเรื่องที่บอกแล้วไม่สมควร ซึ่งเราเองไม่รู้จะอธิบายยังไง จะเล่าให้ใครฟัง เพราะถ้าพูดให้พ่อแม่ฟังท่านก็จะกังวลมากเกินไป ทุกทีที่เล่า พวกท่านก็จะดูเป็นห่วงมาก เป็นกังวลมาก จนเราก็รู้สึกว่าท่านก็เครียดกับเรื่องงานแล้วทำไมต้องมาเครียดกับเราอีก หลังๆส่วนใหญ่ถ้ากลุ้ม เหนื่อย เมื่อยใจ เราจะแว๊บไปนอนด้วยมากกว่า เรื่องของเราถ้าจะเหนื่อย(ใจ)อะไรไปก็เหนื่อยคนเดียวดีกว่ารึเปล่า?
 
 
ถ้าเป็นเรื่องเพื่อน เหมือนจะช่วยอะไรไม่ได้เลย อย่างที่พูดถึงเมื่อต้นๆด้วยแหละ อีกอย่าง..เรารู้สึกว่าไม่ชอบเรียนเลยวิชานี้ แต่ก็ไม่มีใครช่วยได้.. ในห้องเรามีกลุ่มคนเก่ง(หัวดี)อยู่กลุ่มนึง ไปไหนไปด้วยกัน แต่ก่อนเคยสนิทกับเพื่อนคนนึงในกลุ่มนี้.. สนิทที่สุดในห้อง.. แต่หลังจากกลุ่มนี้รวมตัวแล้วเหมือนเกือบจะตัดขาดกับกลุ่มอื่นเวลาเดิน ไปไหนมาไหน ..เราก็ห่างกันไปและกลับมาเป็นคนไม่สนิทอีกครั้ง 
 
 
 
อ่า...เพื่อนคืออะไร? แล้วเราจะหาเพื่อนที่ดีได้จากไหน? ยังไงกันนะ? เราจะเข้าใจคนอื่นได้ยังไง? ทำยังไงคนอื่นถึงจะเข้าใจเรา?.. คิดถึงสมัยตอนเป็นเด็กอนุบาลจังแฮะ.. 

Comment

Comment:

Tweet

หวัดดีค่ะblogสวยดีนะคะ

#10 By แก้วเซรามิค (61.90.109.119) on 2011-12-22 21:06

หวัดดีค่ะblogสวยดีนะคะ

#9 By แก้วเซรามิค (61.90.109.119) on 2011-12-22 21:06

ทักทายจ้า ยินดีที่ได้รู้จักนะ

#8 By น๊อต (61.90.109.119) on 2011-12-22 21:05

โอ้วเจ่มมากเลยครับ นอนละฝันดีครับ

#7 By ออกแบบโลโก้ (110.168.183.206) on 2011-12-16 04:50

เพสสวยดีนะคะทักทายคะ

#6 By ขายน๊อต (58.9.119.100) on 2011-12-10 04:09

ขอบคุณสำหรับเรื่องราวดีๆนะคะ

#4 By รับทำเว็บ (58.9.119.100) on 2011-12-10 04:09

หน้าสนใจนะคะ

#2 By แก้วเซรามิค (58.9.119.100) on 2011-12-10 03:44

ทักทายจ้า

#3 By ขายเครื่องเสียงรถ (58.9.119.100) on 2011-12-10 03:44

เข้าใจความรู้สึกนี้เลยคะ เจอมากับตัว เราก็ไม่เข้าใจว่าทำไมเพื่อนกัน ไม่พูดกันตรงๆ ถึงมันจะแรงจนรู้สึกไม่ดีแต่เรารับได้มากกว่า จะไปรุ้ทีหลังว่าเอาเราไปนินทา เฮ้อ สังคมสมัยนี้ ทำใจคะ

#1 By Whiterabbit on 2011-11-24 19:33